Heading Bush tour deel 2 + oud en nieuw in Alice Springs

FOR THE ENGLISH SPEAKING VISITORS: Thanks for the awesome trip together, my blogpost is in dutch but you can check out the photo page and maybe translate this with babelfish if you are interested! Good luck on your further travels and maybe we will meet again in the future!

We waren gebleven in Coober Pedy op eerste kerstdag dus alles was dicht maar gelukkig was het hostel speciaal voor ons open gegaan. We zater hier dus tijdelijk vast totdat we weer boodschappen konden doen, reizen rond kerst is een uitdaging en je kan vers vlees en groente niet lang goedhouden in een Esky (australische term voor koelbox). Het was dus ook niet mogelijk om van te voren veel te kopen. Gelukkig maakte de plaatselijke pizzeria speciaal voor ons pizza’s die we rond 3 uur aten als late lunch vroeg diner. Deze was eigenlijk ook gesloten maar onze tourguide kent overal mensen die regelde dat. Die avond was er dus niet veel te doen en we gingen wat kaarten en omdat alle winkels dicht waren aten we wraps met wat kaas, salade en ham blokjes. De gids verontschuldigde zich maar aangezien we ‘s middags als pizza hadden gehad vond ik het prima. Wel een apart kerstdiner, maar toch wel speciaal om dat hier te vieren. Andy uit onze groep was een fanatieke salsa danser en een paar mensen wilden dit wel leren, ik ben totaal geen danser eigenlijk totaal het tegenovergestelde maar ik besloot toch mee te doen. Dit bleek een goede keuze, het ging beter dan ik dacht en ik had nog nooit eerder een stijldans gedaan en had er erg veel lol in ondanks dat het nog steeds niks voor mij is.

De volgende dag mochten we uitslapen omdat we toch nog moesten wachten tot de winkels open waren. Daarna gingen we nog noodlen, dat is het zoeken naar Opal op een plek waar dat gratis mag. Dit was het enige wat we wel konden doen en Geert uit onze groep was erg fanatiek! Hierna was de winkel eindelijk open en ik sloeg zelf ook maar wat snoep in omdat ik een grote eter ben en er niet altijd genoeg eten was. Uiteraard was het wel genoeg om van te leven en erg lekker en luxe allemaal maar ik eet toch graag een tweede bord avondeten wat niet elke dag kon. Onze tourguide kan erg lekker koken en knap om voor een grote groep op houtvuur te alles klaar te maken!

Na het inslaan van de boodschappen gingen we weer op pad, we hadden wat vertraging opgelopen maar dat zouden we later weer goed maken. Onderweg stopte de bus regelmatig en we wisten niet altijd of we moesten uitstappen, soms rookte de tourguide een sigaret en gingen we weer verder en soms moesten we uitstappen om iets te bekijken maar dit was niet altijd duidelijk. Hier bleken we een fata morgana te kunnen zien, net als de warmte boven asfalt maar dan echt duidelijke contouren zichtbaar. De dag bestond uit veel rijden om de achterstand in te halen en aan het eind van de dag waren we bij de painted desert hier waren witte bergen welke vroeger onder de zee waren. Na een wandeling en veel foto’s gingen we weer verder. We maakten nog een stop bij de pink roadhouse in Oodnadatta een dorp met een paar inwoners in the middle of nowhere. Al dit soort dorpen bestaan alleen maar voor en door de reizigers. Er is een tankstation, je kan boodschappen doen, water bijvullen en overnachten. Er wonen soms maar 2 mensen hier volgens mij 8.

Onze slaapplaats was een stuk verder rijden totdat de zon bijna onderging. We zochten (lees trek een dode boom omver) snel brandhout en maakten een kampvuur. Het hout hier brand erg snel en is kurkdroog in Nederland is het veel leuker om kampvuur te maken. Maar als het al laat is en je moet koken op je vuur is het toch wel fijn als je in 1min een groot kampvuur hebt. Je kan een boomstronk bijna met een lucifer aansteken. De zonsondergang was zoals elke avond prachtig, zoals jullie op mijn foto’s kunnen zien. Helemaal in de middle of nowhere is alles vlak en kan je dus de hele horizon zien zonder lichtvervuiling of hoge gebouwen in de weg. Echt heel bijzonder om dit mee te maken, dit vergeet ik nooit meer. Net als slapen onder de prachtige sterrenhemel, echt zoveel zijn er niet te geloven. Je kon duidelijk de melkweg zien en een soort wolk van sterren, veel meer dan je in Nederland ziet.

De volgende dag was weer veel rijden om de nogmaals de achterstand in te halen. We stopten op een kleivlakte waar we nog een paar foto’s maakten. De middagstop was bij een waterhole waar we lekker gingen zwemmen, het water was vies maar heerlijk verfrissend. ‘s middags nog een stop bij een roadhouse waar ik een magnum voor 5 dollar (4 euro) kocht, erg duur zo in de middle of nowhere maar erg lekker om een koud ijsje te eten. Het was ‘s avonds wat lastig om een overnachtingsplek te vinden, het moest vlak zijn, zonder stenen en weinig begroeiing ivm brandgevaar. Uiteindelijk hadden we een plaatstje voor onze swags en het kampvuur gevonden. Na een potje shithead gingen we op tijd naar bed. We gingen altijd rond 22:00 uur naar bed als de zon net onder was en stonden al rond 5 uur op als de zon opkwam. Heerlijk om in zo’n ritme te leven een stuk beter dan ons stadse leventje.

De next day was weer een hoop rijden met als einddoel de camping bij Uluru (Ayers Rock) om daar de avond de zonsondergang te zien. Op de camping lekker zwemmen, spullen opladen en en snel wat kleding wassen in de wasbak. Daarna nu Uluru om de zonsondergang te zien. Mijn verwachtingen waren iets te hoog wat meestal niks voor mij is, ik ga overal open in en zie wel wat er gebeurd. Maar hier had ik zo lang naar uitgekeken dan is het lastig om niet enthousiast te worden. Begrijp me niet verkeerd ik vond het super mooi en bijzonder om te zien maar de veranderende kleuren vielen tegen en de zon ging veel te snel onder. Heb denk ik ruim 100 foto’s gemaakt en daar kies ik binnenkort een bureaublad achtergrond uit. Deze had ik al heel lang maar dat was van het internet nu is het mijn eigen foto. Hierna terug naar de camping voor een late barbie (bbq) en na een heerlijke maaltijd nog even overlegt met de gids en de groep en we besloten de volgende dag heel vroeg op te staan en 2 dingen op 1 dag te doen aangezien iedereen alles wilde doen en niks overslaan. Er waren nog 3 mooie wandelingen en maar 2 dagen daarvoor. Dit was een goede oplossing dus iedereen was blij.

De wekker ging om 4:15 de eerste keer dat ik die echt nodig had, de andere dagen word je vanzelf wakker als het licht word. We pakten alles snel in en reden zonder ontbijt naar Kata Tjuta (Olga’s) om daar de zonsopgang te zien en tevens die bij Uluru alhoewel die van ver af was. Ik wist niet dat deze 2 rotsen maar 50km van elkaar af lagen en Kata Tjuta is eigenlijk veel mooier maar Uluru is bijzonder omdat het zo’n grote monoliet is. We waren als een van de eerste daar en de zonsopgang was mooi maar we waren alle andere dagen al verwend dus het speciale was er een beetje vanaf. Hierna een snel ontbijt op een klein weggetje en door naar Kata Tjuta voor een van de grote wandelingen. Deze sloot op dagen dat het boven de 35 graden was om 11 uur vandaar dat we deze eerst deden. Erg mooi om hier door heen te lopen, tussen en om de enorme rotsblokken met daartussen mooie begroeiing. Wel erg warm er werd veel water gedronken onderweg en ik snap wel waarom dit ‘s middags niet meer leuk is.

In de middag deden we 2 korte stukjes van de wandeling rondom Uluru, het was te warm om alles te doen maar dit was een mooi compromis om dit niet te hoeven overslaan. Uit respect voor de aboriginals word het gewaardeerd als je de berg niet beklimt en op een warme dag zoals onze is de beklimming zowiezo gesloten. Hoe graag ik de beklimming ook wil doen, dit kon niet en anders had ik het ook niet gedaan. Ik respecteer de regels van de aboriginals. De beklimming zag er veel steiler dan ik had gedacht, er was een hekje om aan vast houden maar het zag er wel gevaarlijk uit zonder gordel en ander beveiligingsmateriaal, er zijn dan ook mensen dood gegaan (bloody tourists). Op sommige plekken mocht je geen foto’s maken en uit respect voor de aboriginals deed ik dit ook niet en besloot helemaal geen foto’s te maken. De wandeling langs dit blok vond ik erg mooi, leuker dan de zonsondergang de avond ervoor. Er is veel meer begroeiing dan je verwacht en er is zelfs een waterhole. We waren weer blij dat we bij de bus waren maar de airco had het ook zwaar dus dat was even afzien. Het water was als zo vaak ook allemaal warm, je kan niet overal ijsblokjes halen. Voor deze tour moet je wel een beetje kunnen afzien, maar het is echt de moeite waard! Daarna gingen we terug naar de camping om te zwemmen en ijsblokjes te kopen, wat is een koud glas limonade dan lekker zeg! Die avond reden we weer terug richting terug om alvast een stuk richting Alice Springs te gaan. Langs de weg reden we een klein paadje in waar de truck net aan paste en we sliepen op een redelijk droog zoutmeer. Weer een hele bijzondere plek om de nacht door te brengen, dit mis ik wel nu ik weer in een hostel zit.

Na een heerlijke nachtrust reden we naar de plek voor onze derde grote wandeling, de Kings Canyon. Dit word soms wel eens de Australische Grand Canyon genoemd, die laatste ga ik nog een keer bezoeken dus daar ik kan ze nu niet vergelijken maar de Kings Canyon is prachtig! We liepen over de bovenkant en later ook een stukje beneden waar de garden of eden was en een watehole waar uiteraard weer gezwommen werd! Zonder een frisse duik overleef je de temperaturen hier niet. Klagen mogen wij ook niet nu was het ruim 40 en de tourguide zei dat het in januari 50 graden kan worden. Deze wandeling was naast Kata Tjuta wel mijn favoriet. ‘S avonds aten we als voorafje kangaroo staart, erg vet maar wel lekker. Dit zou onze laatste nacht in de swags worden ik heb dus extra genoten van de sterren en zag nog 3 vallende sterren.

De volgende dag konden we uitslapen en werd ik wakker onder de muggenbulten, het stikte er daar namelijk van. De hele nacht hoorde je zwermen om je heen zoemen, gelukkig was dit de enige nacht anders was het wel afzien geweest. Ik had geslapen met mijn vliegennet om om hoofd maar daar steken ze gewoon doorheen en waarschijnlijk zijn zo ook de slaapzak binnen gekomen. We reden naar de western Macdonnell ranges en maakten door nog een korte wandeling naar een uitzichtspunt en gingen daarna weer zwemmen in het mooiste waterhole tot nu toe. Er was ook een boomstam welke als kano werd gebruikt.

Die middag kwamen we aan bij ons eindpunt in Alice Springs, dit is de grootste stad in het midden van Australie. Veel is hier niet te beleven en het is veel te warm om hier wat te doen dus de komende dagen zouden in het teken staan van chillen bij het zwembad en uitrusten van de tour. Ook weer eens tijd om de blog bij te werken, foto’s te uploaden, op facebook te kijken enz. Maar eerst was het oud en nieuw onze tour eindigde namelijk op 31 december. We gingen uit eten met onze tourgroep en daarna samen stappen. Het was erg gezellig en ik heb veel te veel gedronken, maar dat mag af en toe wel eens en zeker na 2 nuchtere oud en nieuwe vieringen was dit weer eens wat anders. Er was geen vuurwerk daarvoor moet je in Sydney zijn of andere grote steden maar het aftellen en met confettibommen werkt het ook.

De kroeg ging om 2 uur dicht en we gingen naar het hostel waar de meesten van de groep zaten om nog een biertje te doen en even te chillen. Ik en Elisa namen nog een duik in het zwembad en daarna bleven we slapen in dat hostel omdat het hek al dicht was en we de beveiliging al eerder waren tegengekomen. Van wat dekbekken op de grond maakten we een extra bed en bleven daar slapen :p Een bijzondere avond dus. De volgende dag was het tijd om mijn haar weer te millimeteren het was in anderhalve maand alweer erg lang geworden namelijk en kort beviel wel.

Daarna ging ik met Serina terug naar ons hostel waar ze nog 1 nacht is en ik nog 2 nachten. Lekker samen de dag doorgebracht met zwemmen en chillen, erg gezellig. ‘S avonds eten we met nog 3 anderen die in het andere hostel zaten. Wij deden de boodschappen en uiteindelijk aten we heel veel pasta voor 2 dollar per persoon, inclusief tonijn en verse groente! Hierna afscheid van de 3 andere genomen. De volgende dag was vrijwel hetzelfde als de dag ervoor en ik nam ‘s middags afscheid van Serina maar ik zie haar weer in Cairns waar wij allebei heen gaan. Ik koos voor hetzelfde hostel daar, wel zo gezellig.

Vandaag al uitgechecked bij het hostel en de spullen zijn ingepakt nu maar wachten op de shuttle bus en mijn vlucht naar Cairns vanmiddag. Mooi de tijd om deze uitgebreide blog te maken Vanmiddag nog even lezen denk ik en ook alvast een grote maaltijd aangezien ik rond etenstijd vlieg en pas om 20:00 uur daar aankom. Dus op naar Cairns waar ik ga duiken en naar Cape Tribulation, moet alles nog uitzoeken waar dit kan en hoeveel het kost maar dat regel ik daar pas wie weet kan ik nog met anderen mee reizen dus ik boek pas dingen op het laatste moment. Daarna afzakken langs de oostkust met o.a Whitsunday Island en Fraser Island om dan op 3 februari vanaf Brisbane naar Nieuw-Zeeland te vliegen, hier ga ik samen met Serina en Michiel die ik ontmoet heb op de heading bush tour samen reizen. Genoeg te doen dus en ik kijk erg uit naar het volgende deel van mijn reis.

In Cairns is er volgens mij ook weer gratis internet in het hostel dus ik lees graag jullie reacties daar!

p.s. check ook de foto pagina ik heb er weer een heleboel foto’s opgezet.

p.s. bericht aangepast om duidelijk te maken dat ik Uluru niet beklommen heb, dit was niet 100% duidelijk op te maken uit het bericht.