Hoe ik leerde mezelf te zijn

Het is heel belangrijk om jezelf te zijn, je bent hier ten slotte op de aarde voor jezelf toch? Dit klinkt misschien egoïstisch en natuurlijk ben je er ook voor andere mensen, maar als je jezelf niet bent dan trek je de verkeerde personen aan en ben je niet gelukkig. Als je zelf al niet gelukkig en tevreden bent hoe kan je dan andere mensen helpen? Daarom wil ik graag met jullie delen hoe ik heb geleerd om mezelf te zijn en zo beter in het leven te staan.

Het grootste probleem bij mij was dat ik altijd bang was voor kritiek en daarom probeerde ik mijzelf zoveel mogelijk aan te passen aan andere personen om maar niet op te vallen. Want stel je voor iemand zal maar eens vragen waarom je iets op een andere manier doet. Aandacht is eng, je kan het beste zorgen dat je niet opvalt en zo min mogelijk aandacht van andere personen trekken. Dit is natuurlijk helemaal niet zo, maar zo dacht ik wel altijd. Ik was altijd erg verlegen en introvert hier ben ik ook mee bezig om aan te werken. Nu ik nieuwe mensen ontmoet merk ik dat het juist hartstikke leuk is. Ook al kan het eng zijn, juist door je angsten te overwinnen groei je.

Bij bekende personen kon ik altijd wat meer mezelf zijn, of eigenlijk mezelf zijn zoals ik een bepaald beeld om mij heen had opgebouwd. Veel mensen zullen dit onbewust doen, je wilt niet buiten de groep vallen door af te wijken. Maar als dit tegen je principes in gaat is dit niet het beste wat je kan doen. Juist door dingen te veranderen en te zijn zoals je echt wilt zullen bepaalde personen je verlaten en nieuwe personen in je leven komen. Zo krijg je uiteindelijk een groep met mensen om je heen die geven om je zoals je echt bent. Hierdoor word je veel gelukkiger en word het leven veel makkelijker. Je echte vrienden zullen het niet erg vinden dat je veranderd, als dat wel zo is zijn het geen echte vrienden.

Tot nu toe was dit wat abstract misschien, daarom even een paar voorbeelden. Vroeger rookte ik, hiermee was ik ooit begonnen omdat veel andere mensen in mijn omgeving dat deden. Nu ik gestopt ben is er opeens bijna niemand in mijn omgeving die rookt. Toeval? Nee hoor ik mijd (onbewust) mensen die roken en maak nieuwe vrienden die niet roken. Natuurlijk ga ik nog wel met mensen om die roken maar het is een stuk minder geworden. Als je niet meer bij het rokers groepje staat in de pauze dan maak je vanzelf vrienden die niet roken.

Nadat ik gestopt was met roken wilde ik ook graag stoppen met drinken. Ik was geen alcoholist maar zoals veel studenten kon ik in het weekend heel wat wegwerken. Dit is een normale gewoonte voor veel studenten en hier denk je helemaal niet over na. Als je student bent ga je met zijn allen zuipen. Maar toen ik hier wel over ging nadenken vond ik het eigenlijk een hele rare gewoonte met een heleboel nadelen en eigenlijk geen voordelen. Zonder bier kan ik ook gezellig met andere mensen praten en gek doen, daar heb je geen alcohol voor nodig.

Toch duurde het nog een half jaar voor ik echt ging stoppen. Dit omdat ik bang was voor de reacties die ik verwachte. Ik was bang om een sociale outcast te worden en raar gevonden te worden. Maar de drang om te stoppen was groot genoeg dus besloot ik het te doen. Natuurlijk kreeg ik veel reacties en waren mensen verbaasd. Ik stond er om bekend een groot verbruiker te zijn dus mensen hadden het niet verwacht. Een groot deel van de reacties waren positief en mensen vonden het knap. Mijn angst was dus helemaal nergens voor nodig.

Tegenwoordig heb ik haar tot mijn middel maar daarvoor had ik een kort koppie zoals 95% van de mannen. Lang haar was iets wat ik altijd al wilde hebben omdat ik het erg mooi vond. Maar om het ook daadwerkelijk te laten groeien deed ik heel lang niet. Wat zouden ze op mijn werk wel niet zeggen, ik moet er natuurlijk wel netjes uitzien. Tot dat er iemand werd aangenomen met haar tot zijn schouders. Ik dacht als hij het mag, mag ik het ook en ik besloot mijn haar te laten groeien. Je krijgt natuurlijk veel reacties omdat er iets veranderd en daar reageren mensen op. Maar die aandacht is helemaal niet verkeerd. Sommige mensen zullen het niet met je eens zijn maar moet je daarvoor dingen laten? Het is toch jouw leven?

Ik kan nog meer voorbeelden geven maar ze komen allemaal op hetzelfde neer, luister naar wat die stem in je hoofd zegt. Die weet wat je echt wilt. Wees niet bang voor kritiek van andere mensen die je zal krijgen als je jezelf wilt zijn op wat voor manier dan ook. Vaak maak je het in je hoofd erger dan het daadwerkelijk zal zijn. Het is niet altijd makkelijk maar uiteindelijk zal je er een stuk gelukkig van worden.