Magnetic Island en duik naar de S.S. Yongala

Na een plan en regeldagje was het tijd geworden om te vertrekken vanuit Cairns, ik mis het hostel en de vrienden daar wel maar het is ook weer leuk om nieuwe dingen mee te maken en nieuwe mensen te leren kennen. Om 5:45 ging de wekker maar aangezien ik op tijd naar bed was gegaan en mijn tas al gepakt was kon ik rustig aan doen. De avond ervoor had ik al uitgechecked en afscheid genomen aangezien de receptie om 7:00 open ging. Om 6:15 stapte ik de deur uit en ging ik op weg naar het Greyhound bus station, ik had er 45 a 60 min voor uitgetrokken maar ik was er al in 30min. Had dit stuk een deel van dit stuk al vaker met anderen gelopen of overdag in de hitte maar in de ochtend was het nog fris en kon ik ondanks mijn bagage goed doorlopen. Tijdens het wachten op de bus kon ontbeten broodjes pindakaas en ook meteen genoeg gesmeerd voor de lunch. Een appel toe en ik kon er weer tegenaan.

Op 7:45 vertrok de bus die uiteindelijk naar Brisbane gaat. Onderweg kan je uitstappen waar je wilt, ik elk klein dorpje als je dit wilt maar veel is daar niet te doen. Dit kan je via internet allemaal regelen, dus je moet wel van te voren nadenken waar je heen wilt. Veel mensen stoppen bij Mission Beach, maar als je niet gaat skydiven of raften is daar verder niet veel te doen. Na een pauze in Cardwell waar ik even op het strand rondliep, kwamen we na 6 uur reizen aan in Townsville vanaf waar ik meteen weer zou doorreizen naar Magnetic Island (Maggie), klinkt als iets uit James Bond. De ferry vertrok vrijwel meteen en ik koos voor een plekje op het top dek. ‘S morgens toen ik naar de bus liep was het licht aan het regenen en onderweg hadden we grote regenbuien gehad op een gegeven moment kwam het zelfs door de nooduitgang naar binnen. Op de boot was het ook een beetje aan het spetteren en het waaide erg hard. Was niet erg aangenaam maar wel een vette ervaring om jezelf bloot te stellen aan de elementen. Na 20 was ik op Maggie aangekomen en ging ik met de bus naar de andere kant van het eiland waar mijn hostel was.

Na een mooie rit door een bergachtige omgeving vol met bos en mooie baaien kwam ik aan bij het Bungalow Bay YHA hostel. We gingen inchecken met wel 10 man tegelijk aangezien iedereen met dezelfde ferry en bus aankomt. Ze vroegen of ik voor 5 dollar extra een kamer met 6 bedden, airco en kluisjes wilde ipv een kamer met 8 bedden zonder al deze luxe. Als backpacker moet je een beetje op je centen zitten dus hoe goed dit ook klonk deed ik dit niet het is hier al duur genoeg en voor 5 dollar kan ik een dag eten. Vervolgens kreeg ik alsnog deze luxe kamer ik vermoed dat alle kamer met 8 bedden vol zaten. Op mijn kamer dumpte ik mijn spullen en raakte aan de praat met 2 Engelsen uit Bournemouth, dat ik hier ooit geweest ben met de pivoos en nog nooit in Londen verbaasde hun maar was wel erg grappig blijft een kleine wereld. Uiteindelijk heb ik alle drie de dagen opgetrokken met hun, ze waren ook net afgestudeerd en het klikte goed. Ik hou wel van wat niveau en sommige contacten zijn erg oppervlakkig dit was nu niet het geval.

We begonnen met een wandeling naar de baai en daarna door het bos naar de volgende baai, erg stond een waarschuwing dat je op bergschoenen moest lopen maar dit is meestal overdreven dus wij deden dit op flip flops (of thongs op zijn Australisch). Uiteindelijk bleef dit achteraf de moeilijkste wandeling van het eiland met allemaal losse stenen en veel hoogte verschil, die bergschoenen waren dit keer toch wel handig geweest. Daarnaast hoorden wij later dat dit ook vanwege de slangen was. De wandeling was erg mooi en op het strand hielden wij even pauze, het was namelijk erg warm. Het leek wel alsof we met onze kleding aan onder de douche waren geweest. Daarna liepen we weer terug en na een welverdiende douche gingen we eten. We hadden allemaal een pakket deal genomen 95 dollar voor 2 nachten, inclusief boot, snorkelhuur voor een halve dag, 2 uur internet en een 20 dollar bar voucher. ipv zelf te koken ging ik dus eens uit eten wat ik hier amper doe. Alleen met oud en nieuw ben ik uit eten geweest en soms zat er wat inbegrepen bij tours. Dankzij de tours eet ik af en toe nog wat luxe voedsel en bunker ik mezelf helemaal vol.

Maar terug naar waar ik was, we hadden de 20 dollar te besteden. Er was een aanbieding een pitcher en een pizza voor 20 dollar de Engelsman nam dit en ik en de andere Engelsman namen een pizza van 10 dollar. Het bier deelden we met zijn drieën, dit was veel goedkoper dan 1 biertje wat ons 7,5 dollar zou kosten. Nu haalden we er drie uit dus dat is 3,5 per stuk wat heel wat beter is. De rest van avond was er niet veel te doen dus gingen we uitrusten, lezen en een beetje computeren.

De volgende dag gingen de Engelsen naar een park waar je dieren kon vasthouden en ermee op de foto, ik sloeg dit over op de wombat na heb ik volgens mij alle dieren al gezien veel daarvan in het wild dus ik heb mijn portie wel gehad. Ik besloot een wandeling te maken naar een oud fort uit de 2e wereld oorlog. Dit kan je het beste in de ochtend of aan het eind van de middag doen maar zelfs nu ik de ochtend kwam ik weer terug met een doorweekt shirt en de 2 liter water die ik mee had genomen was helemaal op. De wandeling duurde totaal 2:15 inclusief uitzicht en foto pauzes welke je ook wel nodig had om niet oververhit te raken. Ik zag nog een slang maar zodra deze mij hoorde aankomen was die snel verdwenen, ditmaal was ik wel op goede schoenen btw. In het begin was er vooral veel natuur en uitzichten te zien aan het eind bovenop de berg was het meeste overgebleven van het fort, zoals de gun turret en de uitzichtsposten.

Terug bij het hostel was het tijd voor een douche en een duik in het zwembad. Na de lunch ging ik samen met 1 Engelsman snorkelen, de andere was bang voor de kwallen. Hier zat trouwens wel een catch, de stringersuit was niet inbegrepen bij de 95 dollar en hiervoor moesten we nog 5 dollar extra neerleggen, beetje jammer maar ik ga geen risico’s nemen met de dodelijke kwallen hier. De receptie vertelde ons dat er een mooie snorkelplek was, dit was weer een uur lopen maar op een plek waar ik nog niet was geweest. Bij het strand aangekomen gingen we ons omkleden en te water, waarschijnlijk ben ik verwend bij het great barrier reef maar erg bijzonder vond ik het hier niet. Toch was het leuk om een middagje te snorkelen. Teruggekomen bij onze tassen leek het alsof we beroofd waren, al onze spullen lagen overal verspreid maar na een controle misten we niks en we hadden allebei ook geen waardevolle spullen mee. Na goed nadenken bleek ik een appel te missen en de dader zat bovenop een tak naast de boom een grote vogel. Slimme beesten ze hadden van allebei onze tassen alle ritsen opgemaakt en alle spullen eruit gehaald. Mijn vermoeden is dat ze alle tassen open maken omdat veel mensen wel iets te eten mee hebben.

We liepen weer terug en en een gegeven sloeg mijn hart een slag over wel liepen namelijk op een smal paadje met veel gras erlangs en er schoot een relatief grote slang weg. Nadat we allebei bijgekomen waren van de schrik vervolgenden wij onze wandeling weer. De slang in de ochtend was op een veel breden pad en niet zo eng, deze wel maar gelukkig zijn slangen ook bang voor ons en kruipen ze altijd weg als ze mensen horen aankomen. Terug bij het hostel was het weer tijd voor een douche, pizza en een biertje. Nu was het mijn beurt om een biertje te halen, alleen had ik dit niet gedaan maar ach je bent toch op vakantie en af en toe een biertje moet kunnen. Vandaag was het niet in de aanbieding dus was ik 12 dollar lichter voor de pitcher. De pizza smaakte weer erg goed, heb dat nog helemaal niet gegeten hier en nu 2 dagen achter elkaar. In de avond was er coconut bowling en bij gebrek aan iets beters te doen hadden we ons alle drie ingeschreven. Wij kunnen allemaal niet goed bowlen dus verwachten niet te veel maar het ging erg goed. De enige regel was dat de kokosnoot 1 keer moest stuiteren, dus we gooiden de kokosnoot allemaal vlak bij de kegels tegen de grond. Als je namelijk de middelste pion omhad won je een gratis biertje. Dit was mij gelukt en 1 van de Engelsmannen gooide een strike wat een pitcher waard was. Wij hadden dus gratis bier en een hoop lol. Iedereen met een strike mocht naar de finale maar daar was het geluk van iedereen op, niemand kon meer iets raken. Het was ook best lastig omdat de kokosnoot alle kanten op stuiterd. De winnaar kreeg een tegoedbon van 30 dollar niet verkeerd dus. Hierna speelde we een potje monopoly, dit heb ik vroeger erg vaak gedaan en toen de bar ging sluiten had ik een ruime voorsprong en werd tot winnaar uitgeroepen. Nadat ons bier op was gingen we naar bed het was erg laat geworden en een vermoeiende dag.

De volgende dag was ik van plan om terug te lopen naar de bus, een mooie wandeling dwars over het eiland van ruim 2 uur. De regen gooide roet in het eten en ik besloot mij gratis internet te gebruiken en daarna op tijd terug te gaan naar Townsville. Daar nam ik afscheid van de Engelsen en ging even rondkijken in de stad. Was niet veel bijzonders en nadat ik de supermarkt had gevonden en een bak yoghury als lunch in een park had opgegeten ging ik met 2 rugtassen (de tweede daarin zaten mijn boodschappen voor in Ayr) terug naar de Greyhound terminal. Ditmaal een kort ritje van ruim een uur, naar een klein plaatste genaamd Ayr. Hier is niks te doen tenzij je van duiken houd, een van de top 10 wrakduiken ter wereld ligt hier, de S.S. Yongala. Veel mensen hebben mij hierover verteld dus had ik besloten de stop hier te maken en een dag te duiken. Aangezien ik mijn diepe duik al op het great barrief reef had gedaan mocht ik hier zo meedoen, maar aangezien ik minder van 15 duiken had wel onder begeleiding van een gids maar dat vond ik geen ramp.

Aan het eind van de middag kwam ik aan en werd ik opgehaald en naar de logde vlak bij zee gebracht. Hier overnachten alleen maar duikers, erg gezellig dus. De eerste avond kon ik voornamelijk luisteren aangezien de meesten veel meer ervaring hadden en dit allemaal aan het uitwisselen waren. Als je een ervaring duiker bent is dit vast een heel tof gezelschap, gelukkig ging het na een tijdje over van alles en kon ik ook aanhaken. We maakten nog een wandeling over het strand en kookten daarna een maaltijd, iedereen had wat mee en bij elkaar werd het een mooi diner.

De volgende ochtend stond het ontbijt klaar en daarna gingen we de duikspullen klaar zetten. Veel hadden eigen spullen mee maar ik huurde gewoon alles, wel zo makkelijk. Met onze wetsuit half aan wat erg warm was gingen we met een jeep naar het strand waar onze boot klaar stond. Was een boot met opblaasbare randen en 2 grote motoren achterop. Alle 12 passagiers moesten achterin op een bankje zitten lekker krap maar zo kon je niet verplaatsen. De bootrit was nogal ruim namelijk, we stuiterden over de golven en kregen regelmatig een golf water over ons heen. Na 30 min waren we aangekomen, 2 mensen waren al ziek geworden maar bij deze duik ging wel iedereen het water in. We zakten rustig af naar uiteindelijk 29 meter. Een iemand deed er erg lang over, waar wij op moesten wachten. Dat is het nadeel van in de beginners groep zitten. Maar uiteindelijk ging onze duik langs het wrak toch beginnner, erg bijzonder om zo’n schip onderwater te zien. Je kon de verschillende onderdelen zien, zoals de mast en de machinekamer. Terug gingen we langs de bovenkant van het wrak wat vroeger de zijkant van het schip was. Hier was erg mooi koraal en veel vissen. We zagen ook nog een slang, deze schijnen hier altijd rond te zwemmen maar voor mij was het de eerste keer erg tof dus.

Op de weg omhoog hadden we twee safety stops (10 meter en 5 meter) daarna gingen we weer naar de oppervlakte waar de zee nu nog ruiger was geworden. Er waren overal lijnen gespannen, voor het afdelen en aan de oppervlakte anders had je kans dat je het schip miste vanwege de stroming of moeite had om bij de boot terug te komen. Op de boot voelde ik mij niet helemaal geweldig, ik had een slok zeewater binnen gekregen en het ronddobberen in de wilde zee had mij ook geen goed gedaan. De lunch stond klaar maar op een beetje fruit en water na vond ik het wel goed. Na een tijdje voelde ik mij wat beter, maar ik moest samen met de andere zieken mensen wachten. De rest begon namelijk aan de 2e duik maar mijn gids ging eerst een adventure dive doen welke ik niet deed en daar moest ik op wachten. De ervaren duikers mochten nu zelf het water in. Tussen de zieke mensen in en wild heen en weer dobberend vond mijn maag het ook mooi geweest en heb ik mijn ontbijt en lunch aan de vissen gedoneerd. Hierna voelde ik mij weer prima en was ik klaar voor mijn tweede duik. Zodra je onder water bent voel je niks meer van de wilde zee en kon ik weer volop van de duik genieten. De tweede duik verliep ongeveer hetzelfde als de eerste maar nu gingen we niet naar de bodem maar meer over de bovenkant van het schip. Iedereen was ook snel beneden dus hadden we meer tijd voor de duik.

Daarna gingen we weer terug naar het strand, weer een wilde bootrit maar ik had nergens meer last van. Ik denk dat uiteindelijk 2/3 van de mensen zeeziek was zelfs mensen die er normaal nooit last van hadden. Tot nu toe heb ik er ook nooit last van gehad, we zullen dus zien in de toekomst. Al met al heb ik erg genoten en je moet er wat voor over hebben he. Terug op het strand gingen we terug naar de logde waar een bbq lunch voor ons klaar stond, ik had nu ondertussen erg honger en dorst met een lege maag dus heb mezelf helemaal volgebunkerd. In de avond was het erg gezellig, een iemand had zelfgemaakte rum mee. Snap het best met zulke prijzen dat ze hier zelf drank maken, hij maakte ook zij eigen bier. Dat kostte het 8 dollar voor 24 ipv 40 dollar dat scheelt een hoop dus. 10 dollar is momenteel 8 a 8,5 euro dus reken maar uit. (toen ik hier net kwam was dit nog 7,5 euro een flink verschil dus).

En terwijl ik dit schrijf zit ik hier in mijn eentje in de lodge. Alle andere mensen zijn ondertussen vertrokken, of zijn vandaag aan het duiken. Ik word om 3 uur afgezet bij de Greyhound bus en dan kom ik ‘s avonds aan in Airlie Beach waar ik 1 nacht blijf. De volgende dag ga ik op een 2 daagse cruise naar de Whitsunday Islands. Er is hier geen internet dus dit bericht zet ik later online.

Een paar dagen later …… Ik zit nu in de Mc Donalds, de eerste keer dat ik hier eet maar ik wilde graag gebruik maken van het internet. Ben net terug van mijn zeiltocht langs de Whitsunday Islands en moet nog tot 23:45 wachten op mijn bus die mij vannacht naar de Town of 1770 brengt. Het is nu 17:15 dus dan maar even gratis internetten bij de Mc. Bericht over Whitsunday volgt later nog.