Stoomtramloop

Was alweer een hele tijd geleden dat ik iets van mij heb laten horen maar na een evenement is het altijd leuk om een berichtje neer te zetten.
Heb afgelopen zondag namelijk de Stoomtramloop gedaan, dit is een hardloopwedstrijd van Medemblik naar Hoorn waarbij de heenreis met de stroomtram gaat en de terugreis hardlopend. Een uniek evenement en als er iets bijzonders is vind ik dat een goede reden om ergens aan mee te doen. Hardlopen kan je overal maar stoomtrams die rijden niet meer op veel plekken. Geweldig dat die oude techniek door enthousiaste mensen nog in stand word gehouden, de lol straalde er bij die oude mannetjes vanaf.

‘S morgens vroeg eerst Jan opgehaald en toen samen met de trein naar Hoorn. Ja dat was gewoon die geel/blauwe trein van de ns. Lekker bijgepraat was alweer een tijdje geleden dat ik Jan sprak. Vervolgens in Hoorn op het stoomtram station onze startnummers opgehaald. Ook hadden we voor 4 euro een hardloop shirt erbij genomen. Erg goedkoop, voor dat geld heb je zelfs in de winkel geen shirt en nu ook nog met mooie opdruk.

Vervolgens een plekje in de stoomtram opgezocht en weer verder kletsen. We werden nog aangesproken door iemand van de bloedbank of we donor wilde worden. Is toch wel een erg goed doel, maar ik blijf een beetje mijn twijfels hebben kost je lichaam toch energie om dat bloed weer aan te maken en ik sport vrijwel elke dag. Zeker bij klimmen en intensief hardlopen heb je al je energie nodig. Denk er nog even over na, er waren wel andere lopers die al donor waren met goede ervaringen.

In Medemblik aangekomen liepen we Raymond meteen tegen het lijf, we hoefden elkaar niet eens te zoeken terwijl we niet specifiek iets hadden afgesproken. Dat is weer het voordeel van een kleinschalige loop, totaal waren er 650 deelnemers.
Ik had me nog niet omgekleed maar aangezien we geen zin hadden om naar de kleedkamer te gaan op het station even omgekleed. Gezien de temperatuur lekker in mijn singlet en niet in het nieuwe stoomtram shirt. Raymond was van plan net onder 1:40 te gaan lopen, aangezien mijn pr van vorige maand daar vlak boven zat en dat me met gemak af ging besloot ik gezellig met hem mee te lopen. Jan liet ons gaan om zijn eigen tempo te lopen, alhoewel we hem zo’n 500 meter na de start opeens weer tegen kwamen. Was redelijk druk dus konden we niet meteen tempo maken.

Hierna liepen we een beetje wisselende km’s de snelste vond ik net even te hard dus hielden we een klein beetje in wat ik vol kon houden. Was wel erg warm en kon de hitte slecht kwijt. Hierdoor liep ik wat moeizamer maar ik liet mij niet kennen en gewoon tempo vasthouden tot het echt niet meer zou gaan. Dit mede dankzij Raymond die mij aan het hazen was, als ik alleen had gelopen zou ik het tempo wel wat terug hebben laten zakken. Nu had ik wat extra motivatie om toch op dit tempo te lopen, samen is toch gezelliger! Zoals je op bovenstaande foto kan zien hadden we het naar onze zin.

We liepen door allerlei boeren dorpjes, wat er allemaal prachtig uitzag. Kleine slootjes, oude huisjes, boerderijen en mooie vergezichten in de polder.
Het lopen ging heerlijk en we gingen regelmatig lopers voorbij. Onderweg werden er ook veel foto’s gemaakt, sta niet overal evengoed op maar de beste krijg je uiteindelijk thuisgestuurd als aandenken. Weer eens wat anders als al die medailles.

Op de helft helaas een waterpost gemist dus bij de volgende ging ik even lopend mijn water opdrinken. Als ik het rennend doe verlies ik altijd de helft en dat was nu geen optie omdat ik erg dorst had. Riep naar Raymond dat hij door mocht lopen. Het water deed mij goed en ik kon het tempo weer oppakken. Vervolgens een heel klein beetje versneld om weer rustig naar mijn haas toe te lopen, een sprintje zou mij teveel energie kosten dus gewoon de tijd nemen. Na een paar honderd meter was ik weer bij en liepen we nog een aantal km samen.

Hierna werd het wat moeizamer en ging ik meer aan het “elastiek” hangen maar ik klampte nog aan. Toen we bij de drankpost kwamen ben ik weer lopend gaan drinken, dit bevalt me toch beter als hardlopend, dit betekende wel dat ik Raymond moest laten gaan en niet meer bij kon halen. Ik hield hem in het zicht en liep iets rustiger aan door, het gat werd niet veel groter. Vervolgens kwam ik iemand tegen die er helemaal doorheen zat en aan het lopen was. Heb hem even aangemoedigd en hij begon weer te rennen, dit vond ik zo tof dat ik besloot met hem mee te rennen. Heb hem aangemoedigd en hij vertelde dat dit zijn eerste halve marathon was en dat hij vooral last had van zijn benen die tegen elkaar schuurde. Dit is natuurlijk erg vervelend en snap wel dat je dan even wilt lopen.

Na 1 kilometer samen wenste hij mij succes en ging hij weer lopen. Voor mij was dit “herstel” erg lekker, liep maar een klein beetje langzamer maar het was genoeg om de tank met energie weer een beetje bij te vullen en voor mijn gevoel sprintte ik ervandoor. Het gat met Raymond wat redelijk groot was geworden begon weer kleiner te worden en ik dacht nog even dat ik hem in kon halen maar al gauw kwam de vermoeidheid weer terug en kon ik het gat niet meer kleiner krijgen. De finish was op de atletiekbaan, in die laatste 400 mtr liep ik het gat nog dicht naar de loper voor me maar ik ben aan zijn staart blijven hangen, de puf was er echt uit. Kwam uiteindelijk 38 sec / 150mtr na Raymond over de finish waar Patricia ook al stond, ze had de 11km gelopen.

We waren beide tevreden over de loop, ik had een nieuw PR van 1:38:42 weer 1,5 minuut sneller als vorige maand. Door de warmte heb ik dit keer wel meer mijn best moeten doen, maar nadat ik flink wat water gedronken had bij de finish voelde ik mij eigenlijk weer prima. Wel net als vorige maand wat spierpijn aan de voorkant van mijn bovenbenen, moet toch nog wat wennen aan de voetvoet landing. Volgende keer loop ik hopelijk op de vibrams waar ik vanaf nu veel op ga trainen. Na een tijdje kwam Jan ook aan, hij had het ook erg zwaar gehad en niet zijn doel van 1:50 kunnen halen. Maar we hebben een leuke dag gehad met zijn allen dat is het belangrijkste. Bedankt en tot volgende keer!