vincentbal.nl

De laatste dag in Cairns in het Tropic Day hostel een aanrader voor iedereen die ooit in Cairns op zoek is naar een hostel. Het is wel 25min lopen van het centrum maar er is regelmatig een shuttlebus en je slaapt hier een stuk beter dan in het centrum. Heb een hoop mensen horen klagen over bekende grote hostels in het centrum met een hoop overlast ‘s nachts. Heb 2 keer ‘s nacht naar huis moeten lopen na het uitgaan maar dat vond ik niet zo’n ramp.

Maar dan nu mijn belevenissen, zoals ik al vertelde in mijn laatste bericht en op facebook ben ik 3 dagen naar de tablelands geweest. Een nationaal park ten zuiden van Cairns, met afwisselend rain forest en graslanden en een hoop bergen. De hoogste berg is zo’n 1000 meter hier welke we met een slingerend weggetje met de bus opgingen. Erg mooi uitzicht en nog steeds mooi weer ondanks het regenseizoen, erg veel geluk gehad met het weer hier. De eerste dag gingen we naar een hoop watervallen toe en in totaal konden we drie keer zwemmen. Er was een waterdichte foto camera waarmee we foto’s konden maken welke later op facebook zijn gezet, ondertussen zijn deze door mij getagd dus enjoy. ‘s avonds gingen we op zoek naar een platypus (vogelbekdier) en we hebben er 1 gevonden, weer een dier wat alleen hier voorkomt wat ik in het wild gezien heb. ‘s avonds een heerlijke bbq in het on the wallaby lodge met een gratis biertje omdat ik de enige was samen met de staff. De staff was erg vriendelijk en aangezien het zo rustig was daar vooral mee opgetrokken en vrienden gemaakt wat zo zijn voordelen heeft.

De volgende dag ging ik mountainbiken, normaal gesproken rijden ze op de normale weg maar aangezien ik wel in was voor avontuur en de gids ook gingen we op een onverhard paadje in het bos rijden. De gids was blij aangezien hij dit ook veel leuker vond maar niet vaak kon doen. Lekker door de blubber over boomstronken heen en de jungle werd steeds dichter begroeid. Ben onderweg nog blijven hangen in een klimop met haakjes, mijn t-shirt en arm vonden dit beide niet zo leuk, dat is al t-shirt nummer twee die ik kan afschrijven deze reis De schade aan mijn arm valt gelukkig mee en nu heb ik weer een mooi verhaal. Daarna terug naar de lodge voor een eigen meegebrachte lunch. De middag bestond uit kanoen, wederom was ik de enige dus konden we met zijn tweeen in 1 kano en gingen naar een afgelegen plek om zo hopelijk wat dieren te spotten. We zagen een tree kangaroo die je niet snel ziet zeker niet overdag. Aan het eind van een riviertje nog door de modder gebaggerd tot mijn knieen diep, zonder de peddel waren we er niet doorheen gekomen. Hierna even zwemmen om schoon te worden en toen weer terug kanoen.

Bij de lodge aten we mango welke we even daarvoor hadden gehaald bij de buurman welke deze in eigen tuin verbouwd. De lodge kocht hier regelmatig fruit en vandaag was er weer een grote bestelling. We kregen gratis een hele kruiwagen vol omdat hij deze anders toch weg zou gooien en voor 2 dollar kocht ik ook nog twee watermeloenen. Zulke lekkere mango’s en watermeloenen heb ik nog nooit gegeten en nog super goedkoop ook. De rest van de avond heb ik gelezen in de tuin en mijn avondeten was heel simpel een zak pinda’s. Blijft lang goed en je hoeft niet te koken.

De volgende dag kreeg ik de mountainbike nog een dag gratis, handig als je bevriend bent met de staff. Heb ditmaal op de asfalt wegen rondgereden, totaal zo’n 35k berg op en af. Was al om 8 uur vertrokken om een beetje voor de warmte uit te gaan, wat maar gedeeltelijk gelukt was. Om 10:30 was ik terug bij de logde en vond ik het wel mooi geweest. Dit was inclusief wat toeristische pauzes onderweg dus volgens mij heb ik flink doorgereden. Je rijd hier gewoon op de weg, ook op de 100 kilometer wegen. Gelukkig was het rustig en gaan de meeste auto’s ruim om je heen, een uitzondering daar gelaten die vlak langs je komt als er al een tegenligger aankomt. Gelukkig zijn er in Nederland overal fietspaden, maar bang ben ik hier nooit geweest en in nood kan je altijd het gras inrijden. In de middag weer verder gelezen, heb hier in twee dagen een boek uitgelezen en ben weer heerlijk tot rust gekomen en heb lekker gesport, wat mij betreft helemaal perfect.

‘S avonds laat was ik weer terug in Cairns even inchecken in het hostel, meteen door voor de gratis maaltijd, boodschappen doen, spullen uitzoeken, douchen, slapen en de volgende dag weer op pad. Was een drukke avond maar de tour kwam ook later terug dan gepland. Heerlijk geslapen en om 6:45 stond ik de volgende dag alweer klaar om naar cape tribulation te gaan, een erg mooi stuk Australie waar het regenwoud tot aan de oceaan komt. Dit wilde ik altijd al een zien, je voelt je net op een onbewoond eiland. De eerste dag gingen we onderweg wat natuur bekijken en in een stadje heb ik een markt bekeken. Na de lunch bleef ik achter, de rest ging verder met de tour. Ik had namelijk een nachtje in het cape tribulation beach house een prachtig hostel in het regenwoud! Vanaf hier heb ik wandelingen gedaan over het strand en door het regenwoud. Iedereen die van een tropisch eiland droomt als je de loterij gewonnen hebt het is niet alleen maar leuk. Je verbrand je voeten aan het strand, er zitten veel muggen en grote vliegen die steken. Je kan niet in de zee omdat er kwallen en krokodillen zijn, beide erg dodelijk. Maar het wandelen en de natuur zijn er prachtig, het heeft alleen ook zijn nadelen. Heb hier ook weer veel gelezen en in het zwembad rondgehangen en mezelf getrakteerd op een magnum. Over het algemeen probeer ik zoveel mogelijk te besparen op eten, maar af en toe wat lekkers moet kunnen.

De volgende middag ging de tour weer verder, we deden nog een wandeling en een boottocht op de daintree river. We deden een poging om krokodillen te vinden en we hadden mazzel we zagen een 1 jaar oude krokodil. Leek meer op een hagedis en op deze leeftijd hebben ze ook nog veel vijanden. In deze tijd van het jaar is het lastig om ze te vinden vandaar dat we mazzel hadden. Voor grote krokodillen moet ik dus een andere keer terug komen. ‘s avonds in het hostel was de wekelijkse bbq, de week ervoor zat ik op het reef maar deze keer kon ik wel meedoen. Voor 12 dollar konden we onszelf volstouwen, niet goedkoop maar wel erg gezellig. Bijna het hele hostel doet mee en om dan met je eigen prakkie erbij te gaan zitten had ik geen zin in. Ook maar een biertje genomen dus de totale schade was 15,5 dollar, maar dat was het helemaal waard. Heb nu naast kangoeroe ook krokodil en emoe gegeten met daarnaast een hoop salades. Weer eens wat anders dan een zak pinda’s. Na afloop gingen we de stad in om een gratis biertje te drinken, daarna meteen weer terug gelukkig dacht mijn groepje er net zo over.

Nu zit ik dus in het hostel, heb vandaag nagedacht over de oostkust en ik ga proberen alles wat ik wil doen in 2 weken te proppen voordat ik naar Nieuw-Zeeland vlieg vanaf Brisbane. Ben er aardig van overtuigd dat het gaat lukken maar mogelijk dat ik nog iets schrap om wat geld te besparen en het iets rustiger aan te doen. Op de planning staan, Magnetic Island, SS Yongala wreck dive, Whitsunday island, surfen op 1770 beach en Fraser island. Erg veel voor 2 weken maar het moet net aan kunnen. En aangezien ik toch een hekel heb aan niks doen en ik de afgelopen 2 maanden altijd een vol programma heb gehad kijk ik hier erg naar uit. Alleen de portemonee vind het wat minder maar ik ben hier nu en ik doe gewoon alles wat ik graag wil doen (en uniek is voor dit land, dingen zoals skydiven en bungeejumpen enz bevries ik nog even, dit kan je overal doen). In Nieuw-Zeeland gaan we zo zuinig mogelijk leven en hebben we een meigen camper daar zal ik anderhalve maand wat zuiniger aan kunnen doen en dan moet het redelijk uitkomen. Waarschijnlijk kom ik wel iets eerder terug, hangt er vanaf hoeveel geld ik nog over heb als ik terug kom uit Nieuw-Zeeland. Maar dat is allemaal veel te ver vooruit kijken, eerst nog 2 weken in Australie!

De laatste tijd veel op internet gezeten omdat er hier gratis en snel wifi was, vanaf nu is het afwachten wat ik krijg. Uiterlijk over 2 weken wil ik iig een berichtje posten voordat ik naar Nieuw-Zeeland vertrek. Maar als jullie mijn regelmatige facebook en blog berichten missen weet je waarom.

btw dit is tot nu toe wel mijn favoriete stukje Australie, de combinatie van het regenwoud en reef zijn geweldig. Twee stukken hele mooie en bijzondere natuur zo dicht bij elkaar. Ben ook tot nu toe nergens zo lang geweest, als jullie hebben meegeteld zit ik hier alweer twee weken. Dit is mede te danken aan het goede hostel!

Ondertussen zit ik al weer ruim een week in Cairns en het bevalt hier goed. De komende week zit ik hier ook nog, afwisselend in mijn hostel of op trips naar naburig regenwoud.

Maar first things first, ik vloog van Alice Springs naar Cairns. Met de shuttle bus werd ik naar het vliegveld gebracht en dit was een heel ander vliegveld dan Sydney. Veel kleiner, er was vrijwel niemand en binnen 5 min was ik van de ingang bij de gate, dat is weer eens wat anders dan schiphol. Aangezien het een binnenlandse vlucht was was de controle ook niet zo streng dus dat scheelt weer. Wel moest ik wat bagage inchecken een nagelschaartje en mijn toiletspullen mochten niet mee in de hangbagage. Zo was mijn ingecheckte bagage dus kleiner dan mijn handbagage, qua gewicht en afmeting mag alles mee als handbagage maar van de regels helaas niet.

Wie liepen via een trap het vliegtuig in, ook leuk om eens gedaan te hebben. Het bleek dat het eten en drinken inbegrepen was bij de vlucht dus ik had mij voor niks zorgen gemaakt om het avondeten. Ik vloog namelijk met Qantas, de enige maatschappij die vanaf Alice Springs vliegt, en daardoor is deze duurder en luxer. Ik was al blij met het zakje pinda’s maar daarna kregen we ook nog een maaltijd dus. De vlucht had wel wat vertraging dus ik had helaas de pick-up service van het hostel gemist, maar ze regelden wel wat anders voor mij wat wel 5 dollar kostte. Het alternatief was heel ver lopen in het donker dus dat was ook niet zo geschikt.

In het hostel zag ik Serina weer, op haar aanraden had ik dit hostel gekozen en ze had niets teveel gezegd. Er werken hier aardige mensen en alles is heel goed geregeld. Op mijn kamer slapen maar 2 andere mensen en er zijn geen stapelbedden erg fijn dus! De eerste avond was er wat regen maar en de volgende ochtend ook maar daarna heb ik geen regen meer gezien, perfect dus. Ook de hitte is goed te doen, nu ik gewend ben aan woestijn temperaturen. De stad vind ik erg leuk, het ligt aan zee en overal zijn heuvels met veel regenwoud. In de zee kan je hier niet zwemmen ivm krokodillen en kwallen. ipv is er een groot gratis openbaar zwembad, de lagoon. Mijn hostel heeft ook een klein zwembad, keuze genoeg dus.

De volgende dag was het even afwachten tot de regen ophield en daarna ben ik met Serina naar de botanical gardens en nog een wandeling door het regenwoud daar in de buurt geweest. Het was erg warm om die heuvels te beklimmen maar het uitzicht was het waard. Op de terugweg wat broodjes op een bankje gegeten en ‘s middags gingen we nadeken over wat we allemaal wilden doen aan de oostkust. Het personeel is hier heel behulpzaam en je kan ze alles vragen en ze helpen mee om alles te boeken, ideaal dus. Ik heb de middag besteed aan het uitzoeken van een duiktrip, erg veel keuze. We hebben ook nog een was gedaan, onze kleding was erg vies van de outback al dat rode zand komt overal en is erg hardnekkig. Op de handwas kregen we niet alles schoon en samen kregen we de machine redelijk vol. Uiteindelijk is nog niet alles schoon, mijn camouflage shirt word niet meer schoon en word dus afgedankt na heel wat jaren trouwe dienst. Het avondeten is inbegrepen bij dit hostel, en kan gehaald worden bij een cafe in de stad. Dus gingen Serina, ik en nog een andere Nederlander uit het hostel daar eten. Je kan kiezen uit pasta of chili met rijst. Als je luxer eten wilt kan je bijbetalen maar ik kom juist voor het gratis eten dus dat doe ik niet. Als je na 20:00 uur gaat hoef je geen drinken te nemen, daarvoor wel a 5,50 voor een drankje dus ga ik altijd na 20:00 uur. Het was niet erg veel en heel simpel voornamelijk pasta en saus met weinig vlees en zonder groente. Maar het is gratis dus daar ga ik nog wel vaker heen.

De volgende dag heb ik mijn duiktrip geboekt, ik koos uiteindelijk voor Pro Dive, een vriend uit het hostel in Melbourne had daar ook zijn duiklessen gedaan en was er erg over te spreken. Ze waren niet de goedkoopste maar het scheelde niet veel dus dan kies ik voor de beste. Samen met Serina ging ik naar de lagoon om daar een middagje te chillen. ‘S avonds aten we pannenkoeken aangezien we meel hadden gevonden in de free food bak, 2liter melk was maar 1 dollar en 12 eieren 2,80 dollar een goedkope maaltijd dus en de rest van de week eitjes bij het ontbijt . Was alweer een tijdje geleden dat ik pannenkoeken at dus dat beviel wel. ‘S avonds voor het eerst skype gebruikt om even met Mirjam en Agnes te bellen, erg handig om gratis te bellen. Het internet in dit hostel is snel genoeg en gratis wat niet overal zo is een mooie kans dus.

De volgende dag begonnen mijn duiklessen en Serina zou vertrekken richting Magnetic Island. De eerste dag begon met theorie lessen, we keken video’s en onze instructeur Sam legde wat dingen uit waarna we een toets deden over dat hoofdstuk. We deden 3 hoofdstukken de eerste dag de andere 2 zouden we de volgende dag doen evenals de laatste toets. Daarna gingen we naar de dokter voor onze medische test om te kijken of je lichamelijk in orde bent om te kunnen duiken. Je moet een hele vragenlijst invullen, je bloeddruk word gemeten je word gewogen en je lengte gemeten en als laatste moet je uitblazen in een apparaat. Hierna werder we een voor een bij de dokter geroepen en hij stelde wat vragen of de dingen die je had ingevuld. Mijn bronchitis een paar maanden geleden was gelukkig geen probleem. Na de betaling van 55 dollar kregen we een briefje mee wat je geschikt verklaarde om te duiken.

In de middag gingen we het zwembad in om ons materiaal te leren kennen en er vertrouwd mee te raken. Maar eerst deden we een zwemtest, je moest 200 meter zwemmen en 10min watertrappelen wat uiteraard een eitje was. Hierna gingen ons materiaal in elkaar zetten en aandoen. Vervolgens het zwembad weer in en de eerste keer onder water ademen. De eerste minuut is erg raar, je lichaam heeft een natuurlijke reactie om in paniek te raken omdat je onder water bent, erg raar om dan gewoon te kunnen ademen. Na een minuut was ik eraan gewend en begon ik wat rustiger te ademen, wat erg belangrijk is als je wat je wat langer met je zuurstof wilt doen. We oefenden vooral in het ondiepe gedeelte en deden dingen zoals je masker verwijderen en weer opdoen waarna je het water eruit moest halen door door je neus uit te ademen. Ook moest je je regulator uitdoen terwijl je bleef uitademen en daarna weer terug doen. Al deze oefeningen zijn zodat je weet moet je moet als er onderwater iets misgaat. Alles is op te lossen maar je moet rustig blijven en niet in paniek naar boven willen gaan. Aan het eind van de dag gingen we ook nog naar 4 meter diepte wat super vet is. Hier deden we een oefening om op hetzelfde punt te blijven en we gingen rondjes zwemmen. Waarschijnlijk vergeet ik nog een hele hoop of haal ik de twee dagen door elkaar maar jullie hebben nu een idee wat ik ongeveer gedaan heb.

De tweede dag begon in het zwembad, nu moesten we alles zelfstandig inelkaar zetten en herhaalden daarna oefeningen van de dag ervoor. We gingen ook andere soorten maskers en flippers testen om te zien wat het verschil is. Daarna aten we een lunch bij een chinees waar je zelf je bakje mocht volscheppen. Wel voor eigen rekening maar ik kon mijn Nederlands buffet skills hier goed toepassen. Er lag meer bovenop het bakje dan dat erin zat en de anderen noemden mij een expert. Ik was de enige die alles op kreeg waar ze wederom verbaasd over waren. Hierna reden we door naar de duikwinkel van Pro Dive waar ze ons van alles vertelde over de spullen en we kregen een masker aangemeten welke je eventueel kon kopen. De huur van alle spullen was inbegrepen dus ik kocht geen masker dit kan later wel als ik besluit vaker te gaan duiken en dan kan ik alles op mijn gemak in Nederland kopen. Want ik weet nu wel dat ik zowiezo een eigen masker wil, het huurmasker had wat ruzie met mijn grote neus en zat niet echt lekker. In de middag was er weer theorie en onze laatste toets, welke ik veruit als eerste klaar had met maar 2 fout. Wat gezien het niveau van de toetst nog erg veel is al zeg ik het zelf. Aan het eind werd iedereen zoals elke dag weer afgezet bij zijn/haar eigen hostel ideaal dus.

Nu de zwembad lessen voorbij waren was het tijd voor onze 3 daagse trip naar het reef. Om 6 uur werd ik al opgehaald iedereen zag en nog wat moe uit. We reden naar de boot en gingen aan boord. Iedereen sliep in 2 persoon cabines klein maar wel knus. Het bed had geen centimeter kleiner moeten zijn maar sliep toch erg goed. Na een hele dag duiken en in het water ben je erg moe. Na een boottocht van 3 uur waren we op onze eerste duikplek, we zouden vandaag 2 trainingsduiken doen. We deden weer ongeveer dezelfde dingen als in het zwembad maar dan op de bodem van de zee. Het afdalen gingen langs een kabel naar een rotsblok op de bodem zo kon je rustig aan afdalen wat erg belangrijk is.

Erg bijzonden om zo vrijwel gewichtsloos door het water te zweven en wat is het mooi daar. We zagen onder andere haaien, zeeschildpadden veel vissen en heel mooi koraal. We hadden een heel dun pak aan ivm de kwallen die hier zitten. Welke je ook kon zien rond zwemmen onder water. Na elke duik was er eten en wat voor, vers fruit, veel groente, vlees en je kon kiezen uit heleboel dingen. Tijdens mijn hele reis heb ik nog niet zo luxe gegeten en thuis doe ik dat eigenlijk ook niet. Als je ooit wilt duiken hier kies zeker voor Pro Dive. Na de twee trainingsduiken en het invullen van ons logboek hadden we tijdens de derde duik de gelegenheid om te snorkelen, er waren namelijk nog meer mensen op de boot welke geen les hadden en meer duiken deden. Er was een ondiep reef dus erg mooi om daar te snorkelen en bij de diepe stukjes kan je natuurlijk even naar beneden gaan om dat van dichtbij te bekijken. Hier zag ik mijn eerste zeeschildpad welke wij erg lang bekeken hebben. Degenen zonder les deden nog een nachtduik, wij zouden dat de volgende avond doen. Hierna een toetje en vrij snel gingen iedereen naar bed, had ik al gezegd dat een hele dag in het water zijn vermoeiend is. Als je beter word dan is het minder vermoeiend duiken is namelijk een luie sport.

De volgende dag vroeg op en weer verder met de 2 andere trainingsduiken. Nadat we deze ook voltooid hadden konden we onze formulieren invullen en waren we officeel PADI open water divers. Met je pasje kan je overal ter wereld duiken tot een diepte van 18 mtr. De derde duik was een fun dive, deze mochten we zelfstandig doen, erg tof om eindelijk een zelf de route te bepalen en geen oefeningen meer te hoeven doen. Er was nog een klein tunneltje waar we ook onderdoor gingen, tunnel is een groot woord het was meer een brug maar toch vet om te doen en die controle te hebben om er doorheen te sturen. Er bestond nog de mogelijkheid om je adventure training te doen, dit was 175 dollar extra maar nu ik toch bezig was en het goed beviel besloot ik als enige dit te doen. De adventure training bestond uit een nachtduik welke iedereen toch al deed, enige wat extra was was een stukje navigeren met je kompas. De nachtduik was erg bijzonder, het was volle maan en na een tijdje zonder zaklampen kon je ook redelijk wat zien.

De avond maakten een aantal van ons het erg laat met wat alcoholische versnaperingen, niet te veel natuurlijk de volgende dag moest er weer gedoken worden. In mijn geval was dit een diepe duik naar 26,8 meter en aangezien ik de enige was die de adventure training deed was dit een prive training. Op die diepte bekeken we een fles welke heel klein geworden was en keken we naar kleurverschillen onder water. Dit was uiteindelijk mijn langste duik van 46 minuten de meeste andere waren rond de 36min. Sommige blijven wel een uur onder water met dezelfde hoeveelheid zuurstof, ik heb nog een hoop te leren dus.

Hierna deed ik het naturalist onderdeel wat bestond uit het identificeren van vissen. Een mooie duik waarbij ik prive werd rondgeleid langs allemaal mooi plekken. In mijn boek moest ik ook nog vragen maken en wat theorie leren en daarna was ik een adventure diver wat inhoud dat ik nu naar 30 meter diepte mag. De laatste duik was weer een fun dive, welke we zelfstandig mochten doen. We hebben rondgekeken bij een koraalrif en gingen niet erg diep. Het was wat lastig om weer terug te komen bij de boot, met het navigeren onder water moet ik nog wat oefenen.

De 3 dagen zijn veel te snel voorbij gegaan maar waren echt super vet. Waarschijnlijk ga ik onderweg nog wel een keer duiken en in Nederland wil ik het ook blijven doen, ben benieuwd hoe het daar is. Bij het hostel ging ik relaxen in de hangmat ik was namelijk erg moe. Om 20:00 uur ging ik naar de stad voor mijn gratis maaltijd en daarna naar de Gilligans een groot hostel waar we een biertje gingen doen in hun cafe. Bijna de hele groep was aanwezig en het was erg gezellig. Ook nog wat andere mensen gesproken dan degenen uit mijn groep en weer wat mooie contacten gelegd. Uiteindelijk was ik pas om 2 uur thuis wat inclusief een half uur terug lopen was. Dat is het enige nadeel van dit hostel het ligt wat verder buiten het centrum maar overdag is er een shuttle bus dus dat is meestal geen probleem.

Vandaag heb ik de hele dag gelezen in de hangmat, had wel een dagje nodig om bij te komen. Weer een boek uitgelezen ben momenteel bezig in de Inheritance Cycle een 4 delige serie waarvan onlangs het laatste en 4de deel is uitgekomen. Een erg vet fantasy boek een aanrader voor de liefhebbers. Alleen deel 4 rest nu nog.

Morgen ga ik op een 2 daagse tour in de tablelands, regenwoud en watervallen bekijken, mountainbiken en kanoën. Een mooie combinatie van natuur en sport dus de twee dingen die mijn voorkeur hebben. Voor 20 dollar heb ik een extra nacht in het plaatselijke hostel bijgeboekt dus ik kan nog een dagje extra rondkijken daar. Als ik terugkom van die tour ga ik op een 1 daagse tour naar cape tribulation en daintree waar ik wederom een dag extra aan vast plak. Kost bijna niks extra en ik heb toch tijd genoeg dus waarom haasten. Met een nacht extra is het en stuk meer waar voor je geld en ik slaap daar op een hostel bij het strand daar kijk ik erg naar uit. De rest van de oostkust moet ik nog goed over nadenken, maar daar had ik nog geen zin in vandaag. Dit kom later nog wel, dus na afloop nog maar een extra nachtje in dit hostel bijboeken zodat ik daarvoor de tijd heb.

FOR THE ENGLISH SPEAKING VISITORS: Thanks for the awesome trip together, my blogpost is in dutch but you can check out the photo page and maybe translate this with babelfish if you are interested! Good luck on your further travels and maybe we will meet again in the future!

We waren gebleven in Coober Pedy op eerste kerstdag dus alles was dicht maar gelukkig was het hostel speciaal voor ons open gegaan. We zater hier dus tijdelijk vast totdat we weer boodschappen konden doen, reizen rond kerst is een uitdaging en je kan vers vlees en groente niet lang goedhouden in een Esky (australische term voor koelbox). Het was dus ook niet mogelijk om van te voren veel te kopen. Gelukkig maakte de plaatselijke pizzeria speciaal voor ons pizza’s die we rond 3 uur aten als late lunch vroeg diner. Deze was eigenlijk ook gesloten maar onze tourguide kent overal mensen die regelde dat. Die avond was er dus niet veel te doen en we gingen wat kaarten en omdat alle winkels dicht waren aten we wraps met wat kaas, salade en ham blokjes. De gids verontschuldigde zich maar aangezien we ‘s middags als pizza hadden gehad vond ik het prima. Wel een apart kerstdiner, maar toch wel speciaal om dat hier te vieren. Andy uit onze groep was een fanatieke salsa danser en een paar mensen wilden dit wel leren, ik ben totaal geen danser eigenlijk totaal het tegenovergestelde maar ik besloot toch mee te doen. Dit bleek een goede keuze, het ging beter dan ik dacht en ik had nog nooit eerder een stijldans gedaan en had er erg veel lol in ondanks dat het nog steeds niks voor mij is.

De volgende dag mochten we uitslapen omdat we toch nog moesten wachten tot de winkels open waren. Daarna gingen we nog noodlen, dat is het zoeken naar Opal op een plek waar dat gratis mag. Dit was het enige wat we wel konden doen en Geert uit onze groep was erg fanatiek! Hierna was de winkel eindelijk open en ik sloeg zelf ook maar wat snoep in omdat ik een grote eter ben en er niet altijd genoeg eten was. Uiteraard was het wel genoeg om van te leven en erg lekker en luxe allemaal maar ik eet toch graag een tweede bord avondeten wat niet elke dag kon. Onze tourguide kan erg lekker koken en knap om voor een grote groep op houtvuur te alles klaar te maken!

Na het inslaan van de boodschappen gingen we weer op pad, we hadden wat vertraging opgelopen maar dat zouden we later weer goed maken. Onderweg stopte de bus regelmatig en we wisten niet altijd of we moesten uitstappen, soms rookte de tourguide een sigaret en gingen we weer verder en soms moesten we uitstappen om iets te bekijken maar dit was niet altijd duidelijk. Hier bleken we een fata morgana te kunnen zien, net als de warmte boven asfalt maar dan echt duidelijke contouren zichtbaar. De dag bestond uit veel rijden om de achterstand in te halen en aan het eind van de dag waren we bij de painted desert hier waren witte bergen welke vroeger onder de zee waren. Na een wandeling en veel foto’s gingen we weer verder. We maakten nog een stop bij de pink roadhouse in Oodnadatta een dorp met een paar inwoners in the middle of nowhere. Al dit soort dorpen bestaan alleen maar voor en door de reizigers. Er is een tankstation, je kan boodschappen doen, water bijvullen en overnachten. Er wonen soms maar 2 mensen hier volgens mij 8.

Onze slaapplaats was een stuk verder rijden totdat de zon bijna onderging. We zochten (lees trek een dode boom omver) snel brandhout en maakten een kampvuur. Het hout hier brand erg snel en is kurkdroog in Nederland is het veel leuker om kampvuur te maken. Maar als het al laat is en je moet koken op je vuur is het toch wel fijn als je in 1min een groot kampvuur hebt. Je kan een boomstronk bijna met een lucifer aansteken. De zonsondergang was zoals elke avond prachtig, zoals jullie op mijn foto’s kunnen zien. Helemaal in de middle of nowhere is alles vlak en kan je dus de hele horizon zien zonder lichtvervuiling of hoge gebouwen in de weg. Echt heel bijzonder om dit mee te maken, dit vergeet ik nooit meer. Net als slapen onder de prachtige sterrenhemel, echt zoveel zijn er niet te geloven. Je kon duidelijk de melkweg zien en een soort wolk van sterren, veel meer dan je in Nederland ziet.

De volgende dag was weer veel rijden om de nogmaals de achterstand in te halen. We stopten op een kleivlakte waar we nog een paar foto’s maakten. De middagstop was bij een waterhole waar we lekker gingen zwemmen, het water was vies maar heerlijk verfrissend. ‘s middags nog een stop bij een roadhouse waar ik een magnum voor 5 dollar (4 euro) kocht, erg duur zo in de middle of nowhere maar erg lekker om een koud ijsje te eten. Het was ‘s avonds wat lastig om een overnachtingsplek te vinden, het moest vlak zijn, zonder stenen en weinig begroeiing ivm brandgevaar. Uiteindelijk hadden we een plaatstje voor onze swags en het kampvuur gevonden. Na een potje shithead gingen we op tijd naar bed. We gingen altijd rond 22:00 uur naar bed als de zon net onder was en stonden al rond 5 uur op als de zon opkwam. Heerlijk om in zo’n ritme te leven een stuk beter dan ons stadse leventje.

De next day was weer een hoop rijden met als einddoel de camping bij Uluru (Ayers Rock) om daar de avond de zonsondergang te zien. Op de camping lekker zwemmen, spullen opladen en en snel wat kleding wassen in de wasbak. Daarna nu Uluru om de zonsondergang te zien. Mijn verwachtingen waren iets te hoog wat meestal niks voor mij is, ik ga overal open in en zie wel wat er gebeurd. Maar hier had ik zo lang naar uitgekeken dan is het lastig om niet enthousiast te worden. Begrijp me niet verkeerd ik vond het super mooi en bijzonder om te zien maar de veranderende kleuren vielen tegen en de zon ging veel te snel onder. Heb denk ik ruim 100 foto’s gemaakt en daar kies ik binnenkort een bureaublad achtergrond uit. Deze had ik al heel lang maar dat was van het internet nu is het mijn eigen foto. Hierna terug naar de camping voor een late barbie (bbq) en na een heerlijke maaltijd nog even overlegt met de gids en de groep en we besloten de volgende dag heel vroeg op te staan en 2 dingen op 1 dag te doen aangezien iedereen alles wilde doen en niks overslaan. Er waren nog 3 mooie wandelingen en maar 2 dagen daarvoor. Dit was een goede oplossing dus iedereen was blij.

De wekker ging om 4:15 de eerste keer dat ik die echt nodig had, de andere dagen word je vanzelf wakker als het licht word. We pakten alles snel in en reden zonder ontbijt naar Kata Tjuta (Olga’s) om daar de zonsopgang te zien en tevens die bij Uluru alhoewel die van ver af was. Ik wist niet dat deze 2 rotsen maar 50km van elkaar af lagen en Kata Tjuta is eigenlijk veel mooier maar Uluru is bijzonder omdat het zo’n grote monoliet is. We waren als een van de eerste daar en de zonsopgang was mooi maar we waren alle andere dagen al verwend dus het speciale was er een beetje vanaf. Hierna een snel ontbijt op een klein weggetje en door naar Kata Tjuta voor een van de grote wandelingen. Deze sloot op dagen dat het boven de 35 graden was om 11 uur vandaar dat we deze eerst deden. Erg mooi om hier door heen te lopen, tussen en om de enorme rotsblokken met daartussen mooie begroeiing. Wel erg warm er werd veel water gedronken onderweg en ik snap wel waarom dit ‘s middags niet meer leuk is.

In de middag deden we 2 korte stukjes van de wandeling rondom Uluru, het was te warm om alles te doen maar dit was een mooi compromis om dit niet te hoeven overslaan. Uit respect voor de aboriginals word het gewaardeerd als je de berg niet beklimt en op een warme dag zoals onze is de beklimming zowiezo gesloten. Hoe graag ik de beklimming ook wil doen, dit kon niet en anders had ik het ook niet gedaan. Ik respecteer de regels van de aboriginals. De beklimming zag er veel steiler dan ik had gedacht, er was een hekje om aan vast houden maar het zag er wel gevaarlijk uit zonder gordel en ander beveiligingsmateriaal, er zijn dan ook mensen dood gegaan (bloody tourists). Op sommige plekken mocht je geen foto’s maken en uit respect voor de aboriginals deed ik dit ook niet en besloot helemaal geen foto’s te maken. De wandeling langs dit blok vond ik erg mooi, leuker dan de zonsondergang de avond ervoor. Er is veel meer begroeiing dan je verwacht en er is zelfs een waterhole. We waren weer blij dat we bij de bus waren maar de airco had het ook zwaar dus dat was even afzien. Het water was als zo vaak ook allemaal warm, je kan niet overal ijsblokjes halen. Voor deze tour moet je wel een beetje kunnen afzien, maar het is echt de moeite waard! Daarna gingen we terug naar de camping om te zwemmen en ijsblokjes te kopen, wat is een koud glas limonade dan lekker zeg! Die avond reden we weer terug richting terug om alvast een stuk richting Alice Springs te gaan. Langs de weg reden we een klein paadje in waar de truck net aan paste en we sliepen op een redelijk droog zoutmeer. Weer een hele bijzondere plek om de nacht door te brengen, dit mis ik wel nu ik weer in een hostel zit.

Na een heerlijke nachtrust reden we naar de plek voor onze derde grote wandeling, de Kings Canyon. Dit word soms wel eens de Australische Grand Canyon genoemd, die laatste ga ik nog een keer bezoeken dus daar ik kan ze nu niet vergelijken maar de Kings Canyon is prachtig! We liepen over de bovenkant en later ook een stukje beneden waar de garden of eden was en een watehole waar uiteraard weer gezwommen werd! Zonder een frisse duik overleef je de temperaturen hier niet. Klagen mogen wij ook niet nu was het ruim 40 en de tourguide zei dat het in januari 50 graden kan worden. Deze wandeling was naast Kata Tjuta wel mijn favoriet. ‘S avonds aten we als voorafje kangaroo staart, erg vet maar wel lekker. Dit zou onze laatste nacht in de swags worden ik heb dus extra genoten van de sterren en zag nog 3 vallende sterren.

De volgende dag konden we uitslapen en werd ik wakker onder de muggenbulten, het stikte er daar namelijk van. De hele nacht hoorde je zwermen om je heen zoemen, gelukkig was dit de enige nacht anders was het wel afzien geweest. Ik had geslapen met mijn vliegennet om om hoofd maar daar steken ze gewoon doorheen en waarschijnlijk zijn zo ook de slaapzak binnen gekomen. We reden naar de western Macdonnell ranges en maakten door nog een korte wandeling naar een uitzichtspunt en gingen daarna weer zwemmen in het mooiste waterhole tot nu toe. Er was ook een boomstam welke als kano werd gebruikt.

Die middag kwamen we aan bij ons eindpunt in Alice Springs, dit is de grootste stad in het midden van Australie. Veel is hier niet te beleven en het is veel te warm om hier wat te doen dus de komende dagen zouden in het teken staan van chillen bij het zwembad en uitrusten van de tour. Ook weer eens tijd om de blog bij te werken, foto’s te uploaden, op facebook te kijken enz. Maar eerst was het oud en nieuw onze tour eindigde namelijk op 31 december. We gingen uit eten met onze tourgroep en daarna samen stappen. Het was erg gezellig en ik heb veel te veel gedronken, maar dat mag af en toe wel eens en zeker na 2 nuchtere oud en nieuwe vieringen was dit weer eens wat anders. Er was geen vuurwerk daarvoor moet je in Sydney zijn of andere grote steden maar het aftellen en met confettibommen werkt het ook.

De kroeg ging om 2 uur dicht en we gingen naar het hostel waar de meesten van de groep zaten om nog een biertje te doen en even te chillen. Ik en Elisa namen nog een duik in het zwembad en daarna bleven we slapen in dat hostel omdat het hek al dicht was en we de beveiliging al eerder waren tegengekomen. Van wat dekbekken op de grond maakten we een extra bed en bleven daar slapen :p Een bijzondere avond dus. De volgende dag was het tijd om mijn haar weer te millimeteren het was in anderhalve maand alweer erg lang geworden namelijk en kort beviel wel.

Daarna ging ik met Serina terug naar ons hostel waar ze nog 1 nacht is en ik nog 2 nachten. Lekker samen de dag doorgebracht met zwemmen en chillen, erg gezellig. ‘S avonds eten we met nog 3 anderen die in het andere hostel zaten. Wij deden de boodschappen en uiteindelijk aten we heel veel pasta voor 2 dollar per persoon, inclusief tonijn en verse groente! Hierna afscheid van de 3 andere genomen. De volgende dag was vrijwel hetzelfde als de dag ervoor en ik nam ‘s middags afscheid van Serina maar ik zie haar weer in Cairns waar wij allebei heen gaan. Ik koos voor hetzelfde hostel daar, wel zo gezellig.

Vandaag al uitgechecked bij het hostel en de spullen zijn ingepakt nu maar wachten op de shuttle bus en mijn vlucht naar Cairns vanmiddag. Mooi de tijd om deze uitgebreide blog te maken Vanmiddag nog even lezen denk ik en ook alvast een grote maaltijd aangezien ik rond etenstijd vlieg en pas om 20:00 uur daar aankom. Dus op naar Cairns waar ik ga duiken en naar Cape Tribulation, moet alles nog uitzoeken waar dit kan en hoeveel het kost maar dat regel ik daar pas wie weet kan ik nog met anderen mee reizen dus ik boek pas dingen op het laatste moment. Daarna afzakken langs de oostkust met o.a Whitsunday Island en Fraser Island om dan op 3 februari vanaf Brisbane naar Nieuw-Zeeland te vliegen, hier ga ik samen met Serina en Michiel die ik ontmoet heb op de heading bush tour samen reizen. Genoeg te doen dus en ik kijk erg uit naar het volgende deel van mijn reis.

In Cairns is er volgens mij ook weer gratis internet in het hostel dus ik lees graag jullie reacties daar!

p.s. check ook de foto pagina ik heb er weer een heleboel foto’s opgezet.

p.s. bericht aangepast om duidelijk te maken dat ik Uluru niet beklommen heb, dit was niet 100% duidelijk op te maken uit het bericht.